องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้

ประวัติความเป็นมา

ย้อนอดีตกลับไปยังปีที่ 5 แห่งการเสวยราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สหราชอาณาจักรได้เข้ามาเปิดบริษัทประกอบธุรกิจการทำไม้ในนามของบริษัทบอร์เนียว ซึ่งได้รับสัมปทานจากรัฐบาลไทย ต่อมามีการนำเครื่องจักรกลเข้ามาเพื่อตั้งโรงเลื่อย และใช้ช้างนับร้อยเชือกในการชักลากไม้ กระทั่งในปี พ.ศ. 2455 กรมป่าไม้ได้ดำริให้มีการฝึกพนักงานป่าไม้ ให้มีความชำนาญในการนำไม้สักออกจากป่า เพื่อจะได้ลดข้อบกพร่องต่างๆ ในขั้นตอนการทำไม้ ตลอดจนการวางมาตรการควบคุมผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติตามกฎระเบียบได้ถูกต้อง ในปี พ.ศ. 2476 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดจัดตั้งกองทำไม้ มีหน้าที่ดำเนินการนำไม้สักออกมาจำหน่ายในลักษณะรัฐพาณิชย์ ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 รัฐบาลได้ยุบกองทำไม้ และตั้งเป็นองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ (อ.อ.ป.) โดยกำหนดเอาวันที่ 1 มกราคม 2490 เป็นวันก่อตั้ง ล่วงมาจนถึงวันที่ 25 กรกฎาคม 2499 องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จึงปรับเป็นนิติบุคคล สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

 

ในอดีตนั้น อ.อ.ป. มีช้างงานมากกว่า 150 เชือกกระจายอยู่ทั่วภาคเหนือ เพื่อช่วยในการชักลากไม้ตามป่าสัมปทานต่าง ๆ ซึ่งในการชักลากไม้ต้องใช้ช้างทั้งเพศผู้และเพศเมียทำงานร่วมกัน โดยมีอัตราส่วนของทั้งสองเพศเท่า ๆ กัน และจากการที่มีช้างงานจำนวนมากเช่นนี้ จึงมีลูกช้างเล็ก ๆ เกิดขึ้นทุกปี ลูกช้างนั้นจะต้องอยู่กับแม่ช้างและกินนมแม่อยู่นาน 3 – 4 ปี จึงจะสามารถแยกออกไปฝึกได้ ทำให้เป็นภาระต่อหน่วยช้างที่มีช้างแม่ลูกอ่อน และลูกช้างมากกว่าครึ่งต้องล้มตายลงจากอุบัติเหตุ เช่น สัตว์มีพิษและสัตว์ร้ายในป่าทำร้าย

 

ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย, จังหวัดลำปาง